Tren

Ay doğdu, dondu
Gün boğdu, olan oldu.
Sen gel artık, omzunda peter taşıyan adam.
Dilim varmaz, gözüm kalkmaz, elim gitmez
Ne var güç, ne övünç
Dur oldu saatim,
Geç oldu vaktim.
Ne ben gelirim, annem izin verir
Ne sen gelirsin tren gelir.


Jülide Arora

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder