Nefes. Sana sadece nefes diyebiliyorum, yaşayacağını bilip bilmeden, var olduğunu/olacağını bilmeden,
beynimi kemiren bütün bu solucanlara rağmen, düşünmemek dışında başka bir inancım yok. Zamana inandım, geçiceğine ve bir daha asla ağlamayacak olduğuma inanarak uyudum. Oysa seni bu kadar isterken; beynimde ölmeni emrediyorum.
Daha fazla hatırlamamalıyım. Ama nasıl, hiç bilmiyorum. Sen sürekli ellerimi tutmak istiyorsun tutunmaya çalışıyorsun, yapışıyorsun zardan duvarlarıma, ellerini unut. Sana ninniler söylemeyeceğim, çünkü seni büyütmeyeceğim. Balonlarını patlattığın havuzda zıplayan küçük virüsler hala içimde. Bir tek sen hissediyorsun varlığımı.
Geleceğini gördüm,
bir nefes daha.
Senin asla masalların olmayacak, babalarının hesabını soruyorsun benden, beni sadece senin varlığın sevindirirdi ;
öl.
pissin o yüzden öl. hemen şimdi ben öldürmeden öl,
ama çok güzelsin.
Sana yaptığım bir kötülüğü kendimden çıkartana kadar kusacağım sabahları, beni çok güzel büyüledin ve sana kapandım. Secde domalırken göğümün en mucize birikimiydin sen,
Tanrı seni bana yıkadı, pisim, çok pissin.
Lütfen öl. Ben öldürmeden kendin öl. Katil olmak için çok erken, Bu tamamen bir yalnış, ötesi yok.
Bu bir delilik gelme.
Sekize kadar sayacağım ''orada durma'' dedim.
Oniki oldu sen hala oradasın.Bir cani gibi öldüreceğim seni artık,
İnanmak zor, çocukları severim hep, içim gidiyor sana, içimi söküp öyle ölüyorsun.
Kazıyorsun aramı.
Yanma canım, acıma.
Sevdiğin bir yerlere gömeceğim mezar taşını, öldüğünü bile bilmeyecekler, seni bencilce seveceğim hep. Ne mutlu, çok mutlu bir kadın olacağım,
Biraz daha geç kalsaydın; gerçeğim olurdun, kaldı ki hayalim.
Ağlıyorum, ne zaman döneceğini bilmiyorum,
itiraf etmiyorum, -hiç !
Kendimi kötü hissediyorum,
İnsan olmadan, koparttın, öldün bacaklarımın arasında, beni yarım bıraktın.
Yarım bir insan gibi mutluyum artık.
Hatta;
Aman ne mutluyum, burnum omuzlarında.
Sesini bilememek ne acı; sesimi duymamam beni ürkütüyor, sesimi de çaldın gittin.
Gidişin sessiz, kalışın katliam.
Öldürmek istemedim, istemedim
yaşamanı isterdim;
Ah !
Canımı hiç acıtmadan kaydın gittin içimden.
Hiç acımadı içim,
Sadece canım yandı, affet beni, ben yanan yangınım için affettim seni,
Kalbim acıdı hepsi bu.
Nefes,
Git kendini öldürtmeden.
Ama geri gel bir gün, hayal ol şimdi, bana şakalar yap,
Ama hiç hoş olmayan şakalar yap bana.Sonra da git,
Bir yabancı gibi, tanışmamışız gibi.
Tanışmak ; güzel, şimdi değil.
Nefes;
Ah ! nefesimi kesiyorsun.
Jülide Arora
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder